12938072_261739084170090_2015428154139898091_n

செலம்பரம் (சிதம்பரம்) அரிவாளால் வடக்கூரானின் வலது கையை வெட்ட முயலும் பொது கொஞ்சம் தவறி அவனது விலாவை பலமாக தாக்க, செத்து வீழ்கிறான் – இவாறு இந்த கதை ஆரம்பமாகிறது. செலம்பரம் 15 வயது சிறுவன். இந்த கொலை நடந்தவுடன் அவனும் அவன் தந்தை ‘அய்யா’வும் ஒரு வாரம் தலைமறைவாகிறார்கள்.
ஒவ்வொரு நாளும் காலை, மதியம், மாலை என்று மறைவாக தங்குகிறார்கள், கட்டுசோறு சாப்பிடுகிறார்கள், உறங்குகிறார்கள், குளிக்கிறார்கள், பேசுகிறார்கள் என்று திரும்பத் திரும்ப அதே வருகிறது. ஆனால், எந்த ஒரு இடத்திலும் தொய்வில்லை. இந்த உரையாடலினூடே கதையின் பிளாஷ்பேக், சிதம்பரத்தின் அத்தை, மாமா, அம்மா, சித்தி, அய்யா என்று அந்த அழகான, அன்பான குடும்பம் எப்படி ஒருத்தருக்கொருத்தர் பாசத்தை காட்டினார்கள், எவ்வாறு அந்த குடும்பம் சிதைந்தது என்று லாவகமாக கூறியிருக்கிறார்.

என்னை பொறுத்தவரை மனிதரில் மூன்று வகை…
1. பாசம் என்றால் என்னவென்று தெரியாமலே வளர்கிறவர்கள்
2. பாசத்தின் பிடியில் அதை அனுபவித்து வளர்கிறவர்கள்
3. பாசம், தாமதமாகவோ அல்லது சரியான தருணத்தில், சரியான மனிதர்களிடமிருந்து கிடைக்காமல் இருந்ததால், அதை புரியாமலும், அதை எதிர் கொள்ளமுடியாமல் தவிர்த்தும் வளர்கிறவர்கள்.
இந்த கதையை படிக்கும் பொது நான் மூன்றாம் நிலையில் இருந்து, இரண்டாம் நிலையில் இருந்த செளம்பரத்தை நினைத்து பொறாமை கொண்டேன்.

 மொத்தத்தில், இது ஒரு ஆர்பாட்டமற்ற “தலித்தியம்” பேசும் கதை.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s