1798627_205381333139199_2181865505759012121_n

என்னுடைய முதல் முஸ்லீம் communityயின் கதை வாசிப்பு அனுபவம். இந்த கதை ‘தேங்காய் பட்டினம்’ என்ற கடலோர கிராமத்தையும், அதில் உள்ள வட்டார சொற்கள் பேசும் கதாபாத்திரங்களும், அவர்களின் மூட நம்பிக்கைகளும், ஏன் எதற்கென்று கேட்காமல் முதலாளித்துவ அடிமைகளாக வாழும் மடத்தனத்தை தோலுரித்து காட்டுகிறது.
முஸ்லீம் சமூகம் ஒரு sand box முறையில் வாழும் ஒரு community. அவர்களின் பழக்க வழக்கங்கள் அவ்வளவாக வெளியில் தெரிவதில்லை. பள்ளிவாசல் தொழுகையில் அனைவரும் சமம், ஜாதி ஏற்றத் தாழ்வுகள் இல்லை என்பது போன்ற ஒரு மாயை பரவியுள்ளது. இதையெல்லாம் உடைத்தெறிகிறது இக்கதை…
#’தங்கள்’ளின் அயோக்கியத்தனமான போலியான மூட வழக்கங்களும், செய்வினை செய்வதும், பெண்களின் கற்பை கடவுளின் பேர் சொல்லி சூறையாடுவதும்…
#ஒரே கிராமத்தில் layer wise segment இருப்பதும், தங்கள், முதலாளி, லெப்பை, கீழானவர்கள் என்ற வழக்கை முறை இருப்பதும்…
#முதலாளியை எதிர்ப்பவர்கள் தங்களின் தோப்பை முதலாளிக்கு எழுதி கொடுப்பதும்…
#பள்ளிக்கூடம் வருவது சாத்தான் வருவது போல என்று நினைப்பது…
இப்படியாக நீள்கிறது மொத்த கதையும். அவர்களின் மொத்த வாழ்க்கையும் மதத்தின் மீதிருந்து ஆரம்பிக்கிறது…அதிலேயே முடிகிறது.
மஹ்மூது – இந்த ஒரு கதாபாத்திரம் மட்டும் முதலாளியை எதிர்க்கிறது. முற்போக்கு சிந்தனை கொண்ட கேரக்டர். கடவுள் நம்பிக்கையோடு உள்ள பகுத்தறியும் சிந்தனை. பள்ளிவாசல் புத்தகத்தில் பதியவில்லையென்றாலும் தன் மகளின் திருமணத்தை தைரியமாக நடத்துவதும், சம்பந்தியிடம் பொறுமையாகவும் தைரியமாகவும் வைராக்கியத்தோடு பேசுவதும், மஹ்மூது நம் மனதில் நிற்கிறான்.
கதையின் ஆரம்பத்தில் வரும் வட்டார சொல் கொஞ்சம் அயர வைத்தாலும், போகப் போக பழகிவிடுகிறது.
மொத்தத்தில் முஸ்லீம் சமூகத்தில் உள்ள…
மூடப்பழக்கங்களும், பெண்களை மதியாமல் இருப்பதும், பலதாரக் கொள்கைகளும், முஸ்லீம் அல்லாதோர் ‘காபீர்’ எனச் சொல்லுவதும், உயர்-தாழ் சாதி பாகுபாடுகளும் என்று பல மடத்தனங்கள் முஸ்லீம் சமூகத்திலும் உண்டு…மிக தீவிரமாக உண்டு என்று 40 வருடங்களுக்கு முன்பே எழுதி விட்டார்.

இதில் முக்கியமாக ஆயிஷா தற்கொலை முடிவெடுக்கும் முன் நினைக்கும் வரிகள் இப்போதுள்ள சமுதாயத்துக்கும் பொருந்தும்…
ஒரு பெண்ணின் இளமைக்கு கிடைக்க வேண்டிய தகுதியான விலையை வழங்கவோ, அது உட்கொண்டிருக்கும் பொருளின் உண்மையை புரிந்து கொள்ளவோ, திறமை இழந்த சமுதாயத்தின் உயிரற்ற கண்களுக்கு முன்னாள் இனி வாழ வேண்டுமா?
மனக்கனத்துடன் இக்கதையை முடித்திருக்கிறார் ஆசிரியர். அது படிக்கும் நமக்கும் பரவுகிறது.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s